2005/Dec/27

หลายวันก่อนได้อ่านหนังสือของ วินทร์ เรียววาริณ อ่านเเล้วยังติดจายอยู่เลย หนังสือ "วันเเรกของวันที่เหลือ" อ่านเเล้วได้ข้อคิดจากการอ่านดีอ่ะ เเบบว่าเขาเขียนได้ดีมากเลย สมกับเปนนักเขียนชั้นยอด เขียนได้เเหวกเเนวดีไม่จำเปนจะต้องจำกัดอยู่ที่ว่าการเขียนมีเพียงวรรณกรรมหรือว่านวนิยายธรรมดา เเต่เปนหนังสือประกอบภาพที่มีความหมาย เเหวกเเนวมีคำศัพท์ซึ่งในหนังสือบางเล่มก้ออาจจะไม่ใช้

.....ปรัชญาเต๋าบอกว่า"เราไม่คิดถึงตีนเมื่อรองเท้าไม่กัด" นั่นก้อหมายความว่าเรามักจะไม่คิดถึงคุณค่าในสิ่งที่เรามีอยู่จนเราต้องเสียสิ่งนั้นไป.....

ชอบเรื่อง"มุมมอง" เหมือนเปนมุมมองในการมองอีกด้านอย่างเหนได้ชัดเจน ไม่จำเปนต้องคิดมากถ้าเราหัดที่จะรู้จักมองสิ่งที่อยู่ข้างๆของมันเอง

มุมมอง

I AM NOTHING BUT A LOOSER

ชีวิตฉันเป็นเเต่ผู้เเพ้ฉันไม่ใช่ผู้เเพ้

I AM, SOMEONE SAYS, NOBODY

คนอื่นบอกว่าฉันไร้ค่าฉันเป็นคนมีค่า

I HATE EVERYDAY IN THIS WORLD

ฉันเกลียดทุกวันบนโลกใบนี้ ฉันมีโลกทั้งใบเป็นของฉัน

MY LIFE IS FOREVER BACKWARDS

ชีวิตฉันมีเเต่ถอยหลังชีวิตฉันก้าวไปข้างหน้า

LOVE IS SURFURINGWITH DESPAIR

รักคือทุกข์เเละสิ้นหวังความรักอยู่ทุกที่ทุกทาง

LIFE IS FULL OF SHIT AND VERY BORING

ชีวิตคือเรื่องเลวร้ายบัดซบเเละน่าเบื่อ ชีวิตคือความรัก

THE WHOLE WORLD IS DEPRESSING

ผองโลกคือความหดหู่ความหวัง

KILL OTHER TO SURVIVE

ฆ่าคนอื่นเพื่อเอาความอยู่รอดความรัก

LONELY FROM NOW TILL THE END

จากนี้โดดเดี่ยวจนวันตายเพื่อน

ถ้าสนจายก้อไปหาซื้ออ่านกันได้น่ะ <อันนี้เอาของเขามาลงจาโดนเรียกค่าลิขสิทธิ์ไหมเนี่ย***>

เเล้วก้อหายไปหลายวัน เมื่อวันเสาร์พอดีไปทำงานขอบคุณพี่ๆที่คณะมาเพราะว่าพี่เขาก้อช่วยดูเเลเรากันเปนอย่างดี งาน Thankพี่ ครั้งนี้จัดในธีมงานว่า Back To School ได้เหนพี่ๆหลายคนกลับมาใส่ชุดนักเรียนด้วยหล่ะ เราก้อใส่เหมือนกัน 555+ เเอบจำได้ว่าใส่จาไม่เข้าเเล้วหล่ะ เเถมวันนั้นก่อนไปงาน(งานมันเริ่มตั้ง5-6โมง) เเต่เราดันไปซะตั้งเเต่ 9 โมง พอดีว่าต้องไปเตรียมตัวด้วยหล่ะ ไปช่วยนู่นช่วยนี่ ก้อไปเล่นอยู่ที่บ้านเพื่อนอีกคนนึงคุณเเม่เขาจายดีมากเลย ได้กินกันอย่างอิ่มมาก ไปงานเลยไม่หิวเลย ก้อต้องใส่ชุดนักเรียนอ่าน่ะ เเต่ว่ารู้สึกจาใส่ไม่ค่อยเข้าเลยเอาไปเปลี่ยนตอนก่อนเข้างาน พี่ๆหลายคนก้อใส่ชุดนักเรียนกันมาไม่น่าเชื่อว่าจาหลงเชื่อน้องๆใส่กันมาด้วยน่ะเนี่ย (เห็นพี่กับเพื่อนเราหลายคนเพิ่งรู้ว่าอยู่อัสสัมน่ะเนี่ย กางเกงนําเงินมาเเต่ไกล) งานก้อสนุกดี มีละคร ร้องคาราโอเกะ เเล้วก้อเล่นเกมส์สิ้นคิด ไว้วันไหนจาเล่าให้ฟัง เเต่สนุกมาก เพื่อนบางคนก้อไม่อิ่ม ก้อเลยไปกินกันต่ออีก 6 คนมีพี่ร่วมมาหนึ่งคน ต่อที่ท่าพระจันทร์ เพิ่งรู้ว่าดึกๆก้อยังมีของกินน่ะเนี่ย เเล้วเจงๆมันเปนวันThankพี่พี่เขาก้อบ้ามากับเราเนอะงานเลิกก้อสี่ทุ่มกว่าเเหละ กว่าจากินเสดห้าทุ่มได้ เเถมยังออกให้น้องๆทุกคนอีก จายเดเจงๆๆ(เเต่ก้อคงมีพี่คนนี้คนเด๋วหล่ะมั้ง) เราก้อเเอบเกรงจาย เเต่บอกพี่เขาไว้ว่าทีหลังจาเลี้ยงบอกก่อน จาได้ไปเยาวราช เลี้ยงหูฉลามซะเลย 555+ เเล้วก้อเพื่อนมันก้อยังไม่อิ่มพี่เขาเลยเสนอให้ไปที่เยาวราชต่อ เเต่คนมันเยอะหาที่จอดยาก เลยพอไปถึงก้อไม่กินกันซะงั้น ก้อเลยกลับบ้าน พี่เขายังมาส่งเราถึงบ้านอีกน่ะเนี่ย ขอบคุณหลายๆเลยพี่ เเบบว่าพอกลับมานอนตื่นอีกวันนึงเที่ยงกว่า อ่าน่ะเเอบนอนไปเยอะเหมือนกัน เเล้วก้อมาเเกะของที่พี่รหัสให้มาด้วย มีพี่รหัสคนนึงกับพี่สายCOคนนึง พี่ปีสามกับสี่ไม่ว่างติดสอบอีกวันเลยไม่ได้ไปก้อเอามาเเกะดูเปนตุ๊กตากับชอกโกเเลต อ่าชอกโกเเลตอร่อยมาก กินเเล้วยังอยากกินอีก 555+ ส่วนของที่ให้พี่เขาไป เราให้ตุ๊กตาพิกเลตกับพี่รหัส เเล้วก้อนาฬิกาหุ่นยนต์กับพี่CO เเบบว่านับว่าเปนวันที่สนุกไปอีกเเบบนึง ที่ชีวิตตอนม.ปลายเราก้อไม่เคยจาไปไหนดึกๆดื่นๆขนาดนี้

Comment

Comment:

Tweet


ช่ายๆๆๆคับ เคยอ่านเหมือนกัน วันแฝงอะไรตั้งมากมาย มีข้อคิดด้วย หนังสือของเค้าดีทุกเล่มเลยอ่ะ
#3 by MAMORU66 At 2005-12-28 09:02,
สหเวชศาสตร์(เทคนิคการเเพทย์ กายภาพบำบัด โภชนาการเเละการกำหนดอาหาร)น่ะคับ
Back To School ? ครุศาสตร์ ? (เดาเอาครับ)

เป็นธีมที่แปลกดีครับ (เป็นผมคงไม่กล้าใส่ เหอๆ)
ว่าแต่ชุดนักเรียนของรุ่นพี่ยังมีเก็บกันไว้อีกแฮะ ของผมบริจาคไปหมดละ
#1 by SRP At 2005-12-27 21:54,

pingkykung
View full profile